Η Αθήνα σήκωσε το βλέμμα στον ουρανό: Το «Φεγγάρι της Φράουλας» χάρισε μαγευτικές εικόνες

Η πανσέληνος του Ιουνίου, γνωστή ως «Φεγγάρι της Φράουλας», χάρισε το βράδυ της Δευτέρας (29/6) ένα από τα πιο εντυπωσιακά ουράνια θεάματα του φετινού καλοκαιριού.

Από την πρώτη στιγμή που αναδύθηκε πάνω από τον ορίζοντα, το ολόγιομο φεγγάρι τράβηξε τα βλέμματα, με χιλιάδες ανθρώπους να στρέφουν το βλέμμα ψηλά για να απολαύσουν την ξεχωριστή εικόνα.

Στο Θησείο, εκατοντάδες πολίτες κάθε ηλικίας συγκεντρώθηκαν από νωρίς, με φόντο τον φωτισμένο Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.

Κάποιοι σταμάτησαν τον περίπατό τους για να απαθανατίσουν τη στιγμή, ενώ άλλοι αρκέστηκαν να παρακολουθήσουν το φεγγάρι να ανατέλλει αργά, λουσμένο σε ζεστές χρυσοκόκκινες αποχρώσεις.

Αν και η πανσέληνος κορυφώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης, ήδη από τη δύση του ήλιου η Σελήνη έδειχνε σχεδόν απόλυτα γεμάτη, προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα.

Γιατί το φεγγάρι έμοιαζε τόσο μεγάλο;

Πολλοί είχαν την αίσθηση ότι η Σελήνη ήταν μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Στην πραγματικότητα, δεν αυξήθηκε το μέγεθός της.

Πρόκειται για τη γνωστή σεληνιακή ψευδαίσθηση, ένα οπτικό φαινόμενο που κάνει το φεγγάρι να φαίνεται πολύ μεγαλύτερο όταν βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα, επειδή ο εγκέφαλός μας το συγκρίνει με κτίρια, δέντρα και άλλα στοιχεία του τοπίου.

Όσο ανεβαίνει ψηλότερα στον ουρανό, η εντύπωση αυτή σταδιακά εξαφανίζεται.

Ούτε ροζ ούτε κόκκινο: Από πού προέρχεται το χρώμα του

Παρά την ονομασία του, το «Φεγγάρι της Φράουλας» δεν έχει χρώμα φράουλας.

Οι χρυσαφένιες ή κοκκινωπές αποχρώσεις που παρατηρούνται κατά την ανατολή του οφείλονται στη διάχυση του φωτός μέσα από τα πυκνότερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας.

Πρόκειται για το ίδιο φυσικό φαινόμενο που χαρίζει στα ηλιοβασιλέματα τις χαρακτηριστικές πορτοκαλί και κόκκινες αποχρώσεις τους.

Η ιστορία πίσω από το «Φεγγάρι της Φράουλας»

Η ονομασία δεν σχετίζεται με την εμφάνιση της Σελήνης αλλά με την εποχή του χρόνου.

Οι φυλές των Αλγόνκιν και άλλοι αυτόχθονες λαοί της Βόρειας Αμερικής χρησιμοποιούσαν την πανσέληνο του Ιουνίου ως φυσικό ημερολογιακό ορόσημο, καθώς συνέπιπτε με την περίοδο συγκομιδής των άγριων φραουλών.

Από εκεί προέκυψε η ονομασία «Φεγγάρι της Φράουλας», η οποία αργότερα καθιερώθηκε και στη σύγχρονη αστρονομική παράδοση.

Στην Ευρώπη, η ίδια πανσέληνος ήταν γνωστή με διαφορετικά ονόματα, όπως «Φεγγάρι του Μέλιτος» ή «Φεγγάρι του Μελιού», καθώς συνδεόταν με την πρώτη συγκομιδή μελιού στις αρχές του καλοκαιριού.

Μια από τις χαμηλότερες πανσελήνους του χρόνου

Η πανσέληνος του Ιουνίου ξεχωρίζει και για έναν ακόμη λόγο.

Στο βόρειο ημισφαίριο ακολουθεί πολύ χαμηλή τροχιά στον ουρανό, καθώς εμφανίζεται λίγες ημέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο, όταν ο Ήλιος βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της ετήσιας πορείας του.

Αυτή η χαμηλή θέση κάνει τη Σελήνη να παραμένει κοντά στον ορίζοντα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά την ανατολή της, ενισχύοντας τόσο τη σεληνιακή ψευδαίσθηση όσο και τις θερμές αποχρώσεις που παρατηρούν οι θεατές.

Ένα καλοκαιρινό θέαμα που δεν χάνει τη μαγεία του

Παρά τις επιστημονικές εξηγήσεις για το μέγεθος, το χρώμα και την ονομασία της, η πανσέληνος του Ιουνίου εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα αστρονομικά θεάματα του χρόνου.

Και το βράδυ της Δευτέρας το επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά, μετατρέποντας τον αττικό ουρανό σε σκηνικό καλοκαιρινής καρτ ποστάλ και χαρίζοντας εικόνες που δύσκολα ξεχνιούνται.